Vise- og lyrikkvelden i kultursalen torsdag kveld var svært populær, og publikum likte godt det dei fekk servert.

Det var eit svært variert program arrangørkomiteen frå musikklaget hadde satt saman. Kvelden skulle visa litt av det som rører seg i kulturlivet i bygda, og såleis var alle aktørane frå Fitjar. Stemninga var god frå første stund der ein i foajeen, blant Bjørg Strømme sine flotte akvarellar, vart servert kanapear og noko leskande, alkoholfritt i glaset.

Kvelden vart leia med stø hand av Terje Træet. Han hadde håpa på godt med folk, og det vart «smikkfullt». Musikalske og lyriske innslag kom på løpande band, og aktørane fekk god kontakt med publikum. Det vart ein god og varm kveld på så mange måtar, både for aktørane og det vaksne publikumet som hadde funne vegen til kultursalen.

Me fekk høyra kjende musikarar som Martin Hatlevik, Håkon C. Hartvedt, Anne Sofie Drønen, Harald Rydland, Tom Rydland og Ole Andre Westerheim, og for første gong i denne samanhengen damegruppa Prais Him som består av Kjerstin H. Stokken, Elin Sørfonn, Karina T. Lillenes, Karin S. Stokken og Randi E. Brekke.

I tillegg til den erfarne opplesaren Eli Simonsen som alltid trollbind publikum fekk me og høyra Sigrid Fangel Brekke og Svein Kåre Meling lesa lyrikk til underhaldning og ettertanke. Mykje hadde ein humoristisk snert og vart framførd med stor forteljarglede og innleving.

Midt mellom alt dette dukka fitjarbuen Oskar, alias Henning Wichmann, opp i kjend skikkelse og fekk latteren til å runga i salen både av «gamle» poeng og nyare historia. Både kroppsspråket og mimikken hans åleiene er humor på høgt nivå.

Det var mange høgdepunkt, og det er vanskeleg å nemna noko utan å utelata andre flotte innslag. Men me kan ikkje gå utanom den flotte urpremieren til Ole Andre Westerheim med den sjølvskrivne låta om Jenta frå Sunnhordland. Flott song med nynorsk tekst, framførd av ein fargeklatt av eit talent.

Publikum set pris på nye ting, som å høyra Prais Him syngja «I love the Lord» i kultursalen, og mange gledde seg over å høyra Ole Christian Ottestad ikkje berre spela saksofon, men og syngja og lesa. At han måtte avslutta med å sei «Det var ein tabbe med teksten, for eg mangle resten», vert eit morsomt minne som nok mange kan le av mange gongar framover.

Håkon C. Hartvedt stilte og med nytt stoff. Han hadde tonesett Andre Bjerke sitt dikt: To luker i himlen. Ein nydeleg song som tala til hjarta.

Det handla mykje om ulike typar kjærleik denne kvelden, og som Sigrid F. Brekke las i eit dikt av Jan Erik Vold: «Ta vare på hverandre!»

Publikum fekk delta både i allsong frå den gamle skulesongboka, pugging av dikt skrive av tremenningen til Svein Kåre Meling og ikkje minst i avsluttingssongen, skriven av Tora Vestbøstad og leia av brørne Harald og Tom Rydland:

«Her har me da so fredfullt, kan leva utan frykt. Sku ynskja adle folk konde ha da lika trygt. Vår Herre gav oss mykje utruleg fint og godt, me burde prisa Herren for alt da me har fått.»

Og det var det som sat igjen då me gjekk heim, stor takksemd for alt det flotte me har på Fitjar.