1ss tenorar, 1 ss flygel  +  3ts humor = Ein svært smakfull, vakker og triveleg julekonsert.

Det er litt skummelt å ha store forventingar. Ein kan så lett bli skuffa. Det skjedde ikkje under gårsdagens konsert med «Dei nye Tenorane». At det ville bli vakker song, var me førebudd på, men at konserten skulle bli så variert og morosam overgjekk alle forventingane våre.

Her var mest alt ein kunne ønskje seg på ein musikalsk julemeny på plass. Frå O, helga natt og dei kjende og kjære norske julesongane, til internasjonale juleslagarar som White Christmas, Winter wonderland, Bella notte og When you wish upon a star.

At pianisten starta det heile med melodiar frå klassikar-filmen «Tre nøtter til Askepott» gjorde at han fann publikum heime med ein gong, og me høyrde berre kor latteren runga i salen etter kvart som dei tre tenorane Aamund Kallestad, Henrik Hundsnes og Ola Marius Ryan slo til med uventa ablegøyar midt i det seriøse og vakre.

For vakkert var det. Nydelege stemmer som utfylte kvarandre, og ikkje minst imponerte trønderen Ola Marius Ryan som i ein del passasjar, ikkje minst når han song italiensk, gav oss «Jussi Bjørling-kjensla».

Og så pianisten!
Fantastisk at han fekk boltre seg i fleire eigne stykke og solokadensar. Suverent og leikande på same tid.

Etter å ha blitt trampeklappa inn til ekstranummer, avslutta aktørane det heile med «Deilig er jorden» som salen ståande song med på. Utruleg bra. Me kjende på ei sterk kjensle av samhald, takk og juleglede der me stod og fekk lyst til å halda kvarandre i hendene.

Så høyrde me òg berre lovord etter konserten. Mange peika på at no var julestemninga på plass, andre sa at dei hadde veksla mellom gapskratt og å bli rørt til tårer undet konserten. 

Rundt 200 fekk med seg den flotte kvelden.