I dag viste Kjerringo seg fram frå ei heller sur side. Snøfokk og kraftig vind gjorde det heile rimeleg surt.

Kjekt var det likevel å få oppleva naturen på denne måten. Frå Vistviki og opp til «kanten», nedanfor myrane ved Kvednavatnet gjekk det fint å gå. Noko laussnø til knea sume stader saman med ei og anna kulingbye. Vidare oppover måtte me ta på alpinbriller og Buff.

Snøfokket piska huda såpass kraftig at det var ubehageleg. Det bles slik at me måtte stoppa opp og konsentrera oss om å stå oppreist på dei mest utsette plassane. Snøen fauk i låg høgde over Kvednavatnet. Nokre stader var stien heilt fin å gå på der snøen bles vekk. Snakk om noko skiføre er det ikkje. På toppane er det meste blåse i fonner.

Vidar innover mot Kjerringo var det hard motvind som verkeleg merkast. Ein blei fort iskald på fingarane etter å ha skrive namna i protokollen. Berre 1 person hadde trassa veret tidlegare på dagen. Best å koma seg heim att. Med vinden i ryggen gjekk det mykje betre. Kjekt å snu ein typisk innedag til ein utedag.

Vinterhelsingar frå Gunnar Mehammer og John Karsten Raunholm