No kjem sommaren snart, og i natt markerer me det med å stilla klokka ein time fram.

1916 var det første året me hadde sommartid i Noreg, føremålet med sommartid har vore å oppnå ei betre utnytting av dei lyse timane i døgeret. Sommartid gjer at kveldane blir lysare.

Her i landet har me hatt sommartid kvart år sidan 1980, etter ein lang pause sidan 1965. Me følgjer sommartida i EU, det vil seia at siste helga i mars blir klokka stilt ein time fram, og siste helga i oktober stiller me klokka ein time tilbake.

For å hugsa kva veg du skal stilla klokka, kan du tenkja at klokka skal alltid stillast mot sommaren. Om hausten stiller du altså klokka ein time tilbake. I natt klokka 02.00, stiller du klokka ein time fram, også det mot sommaren.

No har vel dei fleste ein smarttelefon eller andre smarte dupedittar som hugsar dette sjølv. Slik at dei vaknar opp til ei klokke eller eit anna apparat som viser rett tid i morgon tidleg.

Då me hadde sommartid tidleg på 1960-talet, var bøndene blant dei mest kritiske. Mange hevda at det var uheldig å endra døgnrytmen til dyra to gonger i året, bl.a. med mjølketider og foringstider. Men bøndene burde vera fornøgde, blei det hevda, for dyra får jo ein time ekstra til å beita om ettermiddagen!

Dei fleste land i Europa, Nord-Amerika og på den nordlege halvkula elles bruker sommartid, men Russland gjekk bort frå ordninga i 2011. I Noreg tyder alt på at me vil halda fram med sommartid, og dei fleste er nok glade for den ekstra timen med dagslys om ettermiddagen.