Svartstrupe på stolpen ovanfor Olstjødno. Foto: Kjetil Rydland.

På ein stolpe ovanfor Olstjødno sat det hin kvelden ein svartstrupe, ein fugl som me slett ikkje ser kvar dag.

Svartstrupen høyrer til flugesnapparfamilien, og liknar på buskvett, men er mykje sjeldnare enn den nære slektningen sin. Arten er utbreidd både i Mellom- og Sør-Europa, Afrika og Asia, men hekkande svartstrupe blei første gongen oppdaga i Norerg i 1974, på Sotra. Han er ein relativt sjeldan hekkefugl, og står på den norske raudlista over sterkt truga artar.

I dei snart 50 åra som har gått sidan, har bestanden variert mykje. I lange periodar har fuglen vore nesten borte, før bestanden har teke seg litt opp att. I perioden 1990 til 2000 blei det observert rundt 20 individ per år, og vel 100 den neste tiårsperioden.

No ser bestanden ut til å vera på rett veg. I fjor vår blei det ifølgje Norsk Ornitologisk Forening observert heile 380 individ i perioden fram til 9. april. Dette er klar norsk svartstruperekord. Fuglekjennarar me har vore i kontakt med, har sett svartstrupen i Fitjarfjellet tidlegare, så observasjonen vår er ingen sensasjon.

Arten er svært sårbar for kalde og snørike vintrar. Det er såleis oppløftande å sjå at han kom seg gjennom årets vinter, og i går såg me eitt svartstrupeindivid til. Denne gongen i Småliane, området mellom den nye dagsturhytta «Tveitaslottet» og Klovskarvatnet. Her fauk ein svartstrupehann omkring saman med slektningane sine i flugesnapparfamilien, buskskvett og steinskvett.

Denne flotte svartstrupehannen held til i Småliane. Foto: Kjetil Rydland.

Hannen har svart hovud, kvit halv-krage, svart rygg, kvit ende og svart hale. Vengjene er svarte, med ein stor kvit flekk på oversida av den inste delen av vengja. Svartstrupen liknar på slektningen sin, men har mørkare hovud enn buskskvetten.

Og like i nærleiken held denne buskskvetten til Foto: Kjetil Rydland.

(Kjelder: Norsk Ornitologisk Forening, Wikipedia og Store norske leksikon.)