Det er ikkje vanskeleg å finne fram superlativa etter konserten med Marianne Juvik Sæbø, assistert av Terje Kleppe og Osternes Mannskor i Fitjar kyrkje i kveld. Det heile var berre så utruleg vakkert.

Marianne er klassisk utdanna songar, og det merkast. Ho har ein heilt suveren stemmekontroll og syng i tillegg krystallklårt og reint. Fraseringane er nydelege, og ho brukar dynamikken på ein svært god måte for å understreka bodskapen i songane ho syng.  

Dessutan vart det heile utruleg ekte. Noko som vart understreka ved Terje Kleppe sitt pianospel. Han har permisjon frå jobben på Kongshaug dette året, og følgjer mellom anna Marianne Juvik Sæbø og Rune Larsen på konsertar. Og han veit kva ein god akkompagnatør skal gjere. Ikkje framheve seg sjølv, men løfte fram solisten si framføring. Og det klarte han suverent denne gongen òg. Til tider kom me nesten ikkje på at han sat der bak pianoet, det var så naturleg det han gjorde, og krydringa passa hovudretten som hand i hanske. I introen til Ding Dong fekk han derimot slå seg litt laus og syne kva som bur i han som pianist.

Det samme fekk Marianne vist vokalmessig i «The Prayer», i ei vár og varm omsetjing av skodespelaren Tore Nysæther. 

Heilskapen
Likevel er det heilskapen me sit att med. Ein velsigna og vakker kveld. Å trekkje fram høgdepunkt er vanskeleg, me fann i alle fall ingen dårlege framføringar. Men «The Prayer» er nemnt, og for vår del vil me òg trekkje fram «Mitt hjerte alltid vanker», truleg litt subjektivt i det dette er den vakraste julesongen me veit. Midt i konserten fortalde Marianne òg H.C. Andersens «Verdens vakreste rose». Ei lita julepreike i seg sjølv. Hildegunn Aadland opna og avslutta det heile på ein kort, kreativ og god måte.

Har me då gløymt Osternes Mannskor?

– Nei, for all del. Koret imponerer stadig. På utruleg kort tid har dei øvd inn nye songar, trass i eit knallhardt program i det siste. Og Marianne Juvik Sæbø likte så godt å syngje med dei at ho under konserten, på friarvis, inviterte dei til å syngja med ho fleire gonger. I kveld vart me særleg begeistra av mannskoret si framføring av Lars K. Vik sin «Det tindra ei stjerna» og «Nordsjøkatedralen».

170 personar fekk med seg konserten. Det burde ha vore langt fleire.

Bileta til høgre skal bli store når du klikkar på dei. Blir dei det ikkje: Prøv ein gong til.