Fitjar barnegospel hadde ein kjekk pølsefestbasar på øvinga torsdag ettermiddag. Det var litt fest, litt song, litt kjeks, store mengder pølser og ei spennande loddtrekking. Mange korungar, nesten like mange foreldre, nokre besteforeldre og ein del søsken fylde opp bedehuset på Fitjar.

Då klokka var 17.30 og koret stilte opp for å starte øvinga var 30 ungar på plass. Lovise Vestbøstad, som spelar piano, hadde gyldig fråfall i dag, så kompet bestod kun av Dagfinn Brekke på bassgitar og Steinar Vik på trommer. Det fungerte fint det og, og ungane song av full hals. Her er det verkeleg stor iver og songglede. To faste songar til oppvarming, og så øver dei på ein forholdsvis ny song: Den største gleden. Det kjem sigande på med fleire koristar etterkvart, og 10 minutt seinare består koret av ikkje mindre enn 50 songerar. Det er populært å få væra solist, å få lov å synga i mikrofon. I dag fekk Torstein R. Kjelling prøvd seg for første gong, og det gjekk bra. Andre er drevne solistar, trass sin unge alder, slik som Jone Nysæther, Kaia Rydland og Jonas Vik. Nokre er heldige og kan teksten til ein solist som er vekke, og får vera stand-inn. I dag var Silje Rydland den heldige der. Men først og fremst består koret av ein heil haug med dyktige koristar i alderen 4 til 11 år. Det er mykje ein skal halda styr på, tekst, tonar, rytme, pausar og eventuelt klapping og tramping. Det er skikkeleg trøkk i dei, dei syng svært flott og har imponerande tydleg tekstuttale. Budskapet og gleda når verkeleg ut til tilhøyrarane. Ein skal ikkje sjå vekk frå at det er ei og anna tåre som vert tørka på bakerste benk der stolte foreldre og besteforeldre har samla seg.

Dei har ikkje tid til å øva på meir enn 3 songar i dag, for då må dei vidare til pølse- og basarbiten i matsalen. Åse Hageberg, Torill Hartvedt, Aslaug Waage og Inger Fitjar har varma ei stor gryta med pølser, og desse får verkeleg «bein å gå på «. Menyen falt i smak og på eit blunk er fata reinska for pølser. Det var godt det låg nokre kjeks igjen til dei vaksne…

Etter at alle loddbøkene er solgt ut til ivrige ungar og vaksne, skal Reidun Vik ha andakt før lodda skal trekkast. Ho startar med å skryta av ungane, og å sei at ho ynskjer at dei skal gå på vegen gjennom livet ilag med Jesus, slik dei syng så flott om. Og om ein skulle koma vekk frå den vegen er me alltid velkomne tilbake til Jesus.

Så er det trekning. Nokre av dei eldste er er heldige og får vera med å dela ut gevinstar. Resten sit rundt borda med lodda framfor seg og ventar på at Ingvild B. Myhre skal ropa ut kva nummer som har vunne. Det er mange gevinstar, men dei trekke 7 fargar samstundes, så her går det unna. Likevel vert gevinstane litt ulikt fordelt. Nokon vinn mykja, andre ein ting, og mange ingenting. Tor Håkon Aarbø ropar Yessss! då han vinn for 4. gong. Så skal det siste nummeret trekkast, mange meiner dei fortener ein gevinst, men her handlar det ikkje om rettferd. Det er musestille før Ingvild ropar ut: Nr. 25! Denne gongen var Jonas Vik ein av dei heldige vinnarane, og fekk mange missunnelege blikk. Me andre kan ikkje anna enn gle oss med dei som vann, gle oss over at me har fått støtta koret og takka for spenninga.

Dei innkomne pengane kjem nok godt med for koret, for det er heilt gratis å delta her. Bedehuset får dei låna gratis og alt leiararbeidet vert gjort uløna. Likevel har dei litt utgifter, til notar, kaffi, te, kjeks, frukt og saft m.m.

Neste korøving er torsdag 30. oktober. Då vert det ikkje basar og pølser. Likevel er foreldre og andre interesserte velkomne innom for å høyra koret øva. Og uavhenig av pølser og lodd er kvar korøving  som ein fest!

«Om eg er liten eller stor..» Fest og songglede på kvar korøving.