syng me i ein gammal påskesalme.

Påskemorgon er den kristne kyrkja sin sigersdag. Død og grav er  overvunne, og påskemorgon står som eit handfast bevis på det som skal komme ein dag, ein oppstandelse frå dei døde for alle. Heile den kristne bodskapen kviler på at Jesus verkeleg stod opp den 1. påskedagen.  1Kor 15:14 Men har ikkje Kristus stått opp, då er forkynninga vår tomme ord, og den trua de har, er tom. Som kristne lever vi ikkje bare i ei von om at Jesus verkeleg stod opp, men vi veit, og vi har ei full visse i trua på det. Jesu grav er tom, og han lever i dag og gjer sin gjerning gjennom den enkelte kristne, og gjennom heile den kristne kyrkja.

Det er mange ulike kristne trussamfunn fordi ein vektlegg ulike ting på ulik måte, men sanninga at Jesus stod opp den tredje dagen er felles for alle kristne. Det er sjølve hjørnesteinen og prøvesteinen på om trua er fundamentert på trygg grunn. At Jesus stod opp beviser at han var den han gav seg ut for å være. Alle verdens synder vart tilrekna han, for at vi på juridisk rett grunn, skulle få tilgjeving for syndene og få samfunn med Gud vår rette far. Mange meiner det ikkje kan være nokon Gud sidan han ikkje grip inn og stansar all vondskapen i verda. Men Gud har gripe inn gjennom å sende Jesus til å sone for all verdens synd, men han vil at vi skal velje han av fri vilje og ikkje av tvang. Gud seier i Johannes evangelium kap. 1 v. 12: Men alle dei som tok imot han, (Jesus) dei gav han rett til å verta Guds born, dei som trur på namnet hans. (Jesus) Det kan sjå ut som om trua er på vikande front i vårt moderne samfunn, men fakta er at den levande trua på Jesus veks i verda totalt. Aldri før har det vore så mange kristne på Jorda, og den kristne kyrkja veks dag for dag meir enn folketilveksten.

Mange stader helsar dei kristne kvarandre med tilropet: ”Jesus er oppstått” så svares det, ”Ja han er verkeleg oppstått”.

Frank Håvik, pastor i menigheten Nytt Liv Sunnhordland