I mai i år var eg 4 veker i Tyrkia, der eg blant anna deltok på ein av Star Tour sine Temareiser. Den heitte ei rundreise i Antikkens Tyrkia. -Det var ein opplevingsrik tur. Det var et stramt tidsprogram, men det var eg jo klar over på førehand. Det var veldig mange inntrykk på ei litea veke, men eg ser tilbake på turen som den beste turen nokonsinne.

Eg har vore i Antalya før, og vore i Konyaalti parken, som ligg rett bortanfor museumet vi besøkte. Og stranda nedenfor er berre fantastisk. Museum er nå museum etter min smak, men det var ein del fine sarkofagar der.

Etterpå køyrde vi over Taurusberget mot Pamukkale, og når eg er i Tyrkia og køyrer på tyrkiske vegar, ja da skjemmest eg inni roten av mine norske røter …på vegne av Noreg og Statens Veivesen. Det er så flotte vegar der at en skulle ikkje tru at ein er i eit "fattig" land.

Naturen er grøn og frodig på Anatolia høgsletta. Guiden Leif Eriksson hadde mykje kunnskapar om faun og flora, men han var ikkje like flink til å vite dei norske namna. Og sidan eg er interessert i blomar, var det eit tap  å ikkje få vite kva namnet var på norsk.

Pamukkale ( Bomullsslottet – berg av kalk) var berre storslagent. Fantastisk utsikt og ei avslappande vandring.

Dagen etter køyrde vi til ein liten landsby (Sultanköy) der vi fikk omvisning på eit teppeveveri, og demonstrasjon av tyrkisk silke og farging av denne.

Etter lunsj køyrde vi vidare mot Efesos. Det som sit igjen der er eit forhistorisk sus, der vi vandra på dei steinlagte gatene. Morsomt også å tenkje på at ifølgje dei aller eldste kjeldene, blei Efesos grunnlagt av Amasonane – eit mytisk krigarfolk som besto av kvinner. Amasonane ville ikkje leve saman med menn, men ein gong i året hygde dei seg likevel med nabofolket. Sonene som blei født etter dette, blei overlatne til fedrane eller drept, mens døtrene blei oppdrrgnr til krigarar. Overnatting etterpå i Izmir (ein by med 3 millionar innbyggjarar.)

Dagen etter besto i eit besøk på ein onyx-fabrikk, så vidare til Pergamon. Den dagen hadde eg litt vondt i føtene etter mykje vandring dagen før, og derfor sette eg meg på en kafe, mens de andre gikk hele vegen opp. Der var eg den einaste kunden, og innehaveren spurde om eg kunne spille tavla (backgammon), og det kunne eg. Mannen i 60 årene kunne bare snakke tyrkisk, men siden eg kan litt + fingerspråk, så gjekk det bra. Og eg var litt stolt da han sa Norvec 1 – Turkiye 0, hehe.

Etter lunsj bar det videre til Troja, ein liten stopp på et olivenutsal, med såper og diverse, alt laga av oliven. I Troja traff vi guiden Mustafa Askin. Han kunne snakke flytande svensk og hadde skrevet bok, oversett også til norsk. Den fekk, vi som kjøpte, sjølvsagt i signert utgave.

Overnatting i Canakkale.
Denne dagen tok vi ferge over Det Gylne Horn fra Canakkale til Eceabat (Galibolu). Ombord på ferja kom eg i snakk med nokre studentar som var på tur ifrå Istanbul. De var veldig interesserte i å få praktisert engelskkunnskapane sine. Hyggjelege ungdommar.

Så var vi i Europa igjen, og ferda fortsette til Tekirdag og lunsj hos Ali Usta, skikkelege gode kjøttkaker (köfte).

Så køyrde vi siste stykket inn til Istanbul (ca 12 millioner innbyggjarar), der vi gikk ombord i ein båt og fikk en fantastisk tur på Bosphorus-stredet. Mange fantastiske byggverk langs begge sidar av stredet. Overnatting på et hotell i gåavstand frå den berømte Taksim plassen (1.Mai).

Først var vi på Hippodromen, så Den Blå Moske og deretter i Hagia Sofia (Ayasofya). Den var bygt som ei kyrkje, blei så ein moske, og i 1935 omgjort til museum. Her gjenstår mykje restaurering, men eit fantastisk byggverk dette også, liksom Den Blå Moske…fantastisk.

Så spaserte vi litt oppover til toppen og Topkapi palasset. Der var det verkeleg fantastisk flott. Her budde tidlegare den Ottomanske Sultan, med harem og greier. No er det museum der de stiller ut mange skatter og juvelar.

Best likte eg å sitte å slappe av i Lykksalighetens hage 🙂  Lunsj fekk vi på kafeen der, med utsikt over Bosphorus.

Siste dagen var eit besøk i Grand Bazaar, der var ca 4500 butikkar, og eg luffa rundt der heilt åleine, og det var en oppleving. Det blei mykje tyrkisk te, og mange hyggjelege samtalar med dei forskjellege seljarane der. Der kunne eg sikkert ha vore i vekesvis utan å ha gått lei.

Så, tidleg morgenen etter, var det fly fra Istanbul og tilbake til Antalya, og for min del vidare til Side, og 3 uker ferie der.

Eg har videofilma fra Temareisen, og lagt filmane ut på You Tube, berre søk etter onmione så finn de det.

Ein tur eg anbefaler varmt, som en oppleving for livet

Les meir om temareisen på Star Tour sine heimesider