Fitjar skulekorps deltok med flott filmmusikk på det tradisjonelle korpstreffet på Stord i slutten av april, og reiste heim med ein sjekk på 10 000,- i bagasjen.

Korpstreffet, som samla så godt som alle korpsa på øya, bestod av ein konsert med mykje god og variert korpsmusikk i Stord kulturhus. Fitjar musikklag måtte melda avbud grunna mange sjuke musikantar, men Fitjar skulekorps og seks andre korps var med. Skulekorpset spelte tre av sine film-stykke, som var øvd inn til den store filmkonserten tidlegare denne månaden. Dei opna med Supermann og fortsatte så med For the love of the princess (frå filmen Braveheart) med nydeleg flygelhorn-solo av Kristine Korsvik. Gabriellas song vart framførd utan vokalsolist, og Eva Marie V. Tufte hadde ein flott og stødig althorn-solo på denne. Bortsett frå at både Kristina, Eva Marie og dei andre solistane spelte stødig og godt bar korpset denne kvelden preg av å ha teke seg fullstendig ut til filmkonserten, og verka noko upresise og ukonsentrerte. Dei låg litt bakpå og eg sakna den gode dynamikken og driven som dei etter kvart er vorte kjende for.  Men det var likevel flott å høyra på, og saman med kvintetten 16 ventiler som dirigent Svein Roger Koppang var med i, var Fitjar skulekorps sine framføringar høgdepunktet for oss korpsinteresserte som hadde teke turen til Stord frå nordenden av øya. 

To av musikantane i Fitjar skulekorps, Anne Lunde på kornett og Ragnhild Prestbø på euphonium, er og med i Sagvåg musikklag, der kremen av korpsmusikantar på øya har samla seg. Dei hadde ei strålande, svingande framføring av Queen låta Bohemian rhapsody. Konserten som bestod av svært fengande, god og variert korpsmusikk varde i over tre timar, og det vart nesten for mykje av det gode for både fleire av tilhøyrarane og musikantane, og det var såleis heller tynt i publikumsrekkene under den flotte framføringa av Bohemian. 

Under konserten vart det overraskande delt ut sjekkar på 10 000,- til alle korpsa som var med. Det var Sparebanken Vest, ved Arve Havnerås og Svein Ottesen, som med dette ynskte å gje korpsa ei oppmuntring i det langsiktige og viktige arbeidet dei gjer på kvar sin plass.