Ei islandsk og mange lokale stjerner skapte fin julestemning under årets julekonsert i ei sprengfull Fitjar kyrkje.

Dei 474 frammøtte fekk oppleva eit variert program med både tradisjonelle innslag og nye aktørar og verk. Julemysteriet vart skildra på fleire ulike tungemål og gjennom ulike musikalske uttrykk.

Av dei tradisjonelle aktørane var Fitjar skulekorps. Me merka oss at folk med mykje erfaring innan song smilte stort og klappa iherdig etter korpset og Marthe Volden Nordfonn si framføring av Gabriellas song, og avsluttingsnummeret deira Joy to the word var det verkeleg ei glede å lytta til.

Musikklaget hadde og mykje flott julemusikk på programmet som det svinga av, og som fekk oss til å drøyma om ei kvit jul.

Osternes mannskor hadde i år ein avdeling med islandske julesongar, og på ein av desse fekk fitjarfolket si første konsertoppleving med den etter kvart så kjende islandske songaren Rùnar Thòr Gudmundsson. Flottast samspel med mannskoret og Rùnar var nok i Panis angelicus der Rùnar stod på galleriet og song mot koret, slik at heile publikum vart omslutta av denne flotte samklangen. Aller best likte me likevel islendingen då han framførde O, helga natt, på islandsk: Ò, helga nòtt! At den songen kunne vera så fin på eit språk me ikkje forstod og at den kunne nå slike høgder, her i Fitjar kyrkje, det var nesten magisk, og applausen ville ingen ende ta då operasongaren avlutta siste «nòtt».

Me fekk og høyra ein flott bruremarsj frå Indre Svor, framførd i spennande samspel mellom Per Olav Kobberstad på gitar og Hans Kobberstad på fiolin. Sistnemnde hadde og ei fantastisk framføring av julesongen Et lite barn så lystelig på fiolin saman med Svein Tørnquist, som og akkompagnerte både mannskoret og operasongaren, på piano.

Tradisjon tru hadde Håkon C. Hartvedt ein kort appell, der han i år minna om at det finnes to nøklar til jula, ein som lukkar den, og det er sjølvfølgja, og ein som opnar den, og det er undringa. Når me møter jula med undring kan me få auga på herlegdomen, og Jesus vil koma til oss.

Dei tre fløyteelevane Inger L. Sandvik, Judth E. Hageberg og Ingvild Prestbø, som saman med fløytelærar Anne L. Ø. Jordåen framførde Adago og Allegro i F-dur frå konsert for fire fløyter, stod for eit svært vakker innslag som gjorde inntrykk. Inntrykk gjorde og Harald Skumsnes på orgel og Svein Roger Koppang på kornett sitt samspel på Frode Alnes sin Vitae Lux.

Me skulle gjerne gått heim med Ò helga nòtt ferskt i minnet, men i staden vart det allsongen Deilig er jorden, som minner oss om den evige songen som går frå sjel til sjel, me tok med oss ut i vintermørket.

På veg ut porten treff eg Karvel Strømme, som hadde skrive ei flott nynorsk oversetting av den islandske songen Jòl, jòl skinandi skjær. Denne teksten deler han villig med Fitjarposten sine leserar og synes det hadde vore kjekt om fleire ville ta den i bruk, slik mannskoret hadde gjort i dag.

«Jul, jul, glitrande klår, skin over land og vågar. Englar frå himmelen kjem til oss ned ber med seg bodskap om glede og fred. Jesus, vår frelsar kjem ned til vår jord gledeleg høgtid til store og små. Jul, jul, glitrande klår, skin over land og vågar.

Kom, kom, høgtid og fest, ventar i heim og kyrkje. Midt gjennom verda med uro og strid møter oss nåde og miskunn blid. Gjev du at jorda får høyra og sjå fredeleg høgtid for store og små. Kom, kom, høgtid og fest, ventar i heim og kyrkje.» Karvel Strømme