Både prost og prest, og mange av kyrkjefolka, pynta seg som i gamal tid til jubileumsgudstenesta i Fitjar kyrkje i dag.

I tillegg nytta ein den gamle klokkarbøna som byrjar slik:» Herre! Eg er komen inn i dette heilage huset ditt og vil høyra det som du talar til meg…», og utgangsbøna: «Herre. Eg takkar deg for at du hev lært meg kva du vil eg skal gjera. Hjelp meg no, min Gud, ved din Heilage Ande for Kristi skuld…».  Begge opplesne Harald Johan Sandvik, klokkar for dagen.

Prost Svein Arne Theodorsen hadde liturgien og sokneprest Olav Oma preika. Begge ikledde svarte samariar med kvit krage. Preika var sentral og peikte på Guds nåde i Kristus og at me skal elska kvarandre, ein bodskap som alltid er aktuell. Som ordførar Harald Rydland sa det i helsinga si på kyrkjebakken etterpå: -Mykje er forandra på Fitjar gjennom 150 år, men kyrkja er den same, og det som vert forkynt der òg!»

Elles var det vakker song av elevar frå 6.klasse på Rimbareid skule som framførte «Alltid freidig» og «Milde Jesus». Salmeutvalet til denne gudstenesta var òg prega av at dette var ein jubileumsgudsteneste.

På kyrkjebakken las ein vidare opp kunngjeringar frå 1910, henta fram av gløymsla av Arne Tislevoll og opplesne av prost og prest. Annlaug Rimmereid fekk òg ordet her og overrekte ordføraren ein  «sjekk» på kr. 13 100,-  frå Fitjar bygdekvinnelag, pengar som er samla inn til kvilebenkjer på kyrkjegarden. -Men hugs at desse pengane er øyremerkte, sa ho og kneip ordføraren godt i øyreflippen.