Den tyske familien me møtte i Stokken i går kveld, har mykje godt å seia om Noreg etter to veker i Fitjar.

No har dei vore knapt to veker i Stokken, men dei har vore mange gonger i Noreg. Første gongen var for 12 år sidan, og etter det har dei vore i Noreg nesten kvart år, mest om sommaren, men òg i påskehelgar og om hausten.

De tre tyskarane me møter er ekteparet Susanne og Rüdiger Karrasch, og sonen Niklas på 18 år. Dei utvekslar bustad med familien til Mariann Stokken og Hans Jarle Lønning, som nett no er på ferie i Tyskland, i huset til familien Karrasch. Det ligg utanfor småbyen Plön, som ligg rundt 30 km sør for Kiel i Nord-Tyskland.

Etter det me forstår, ligg huset deira i Tyskland også på landsbygda, ved ein innsjø. Dei fortel at dei liker seg godt i rolege omgivnader og synest ikkje det er om å gjera å vera i ein storby med mykje folk. I Stokken har dei alt dei treng, seier dei. Dagane bruker dei til å gå turar i naturen, som er mykje meir variert enn i Nord-Tyskland.

Blant anna har dei vore til topps på Siggjo, som vinkar i det fjerne når dei luftar seg på terrassen i Stokken. Elles har dei vore på sjølen og fiska, noko som er mykje kjekkare i Dåfjorden enn i innsjøen ved huset deira i Tyskland. Her kan dei nemleg få fisk! Dei veit òg å setja pris på utsikta frå sjøen og opp mot fjella som omgir dei. Alt heilt ulikt Nord-Tyskland.

Dei kunne nok ha tenkt seg litt meir sol, vegår dei, men klagar ikkje likevel. Ein sommar dei var i Bergen fekk dei regnvêr i 14 av 17 dagar! – Og akkurat no er det altfor varmt heime, rundt 30 grader, skyt 18-åringen Niklas inn. Det tyder altså at familien Lønning og Stokken har det meir enn varmt nok der dei bur no, i huset til Karrasch i Tyskland. Men me får tru dei går på stranda kvar dag, og kanskje dei padlar kajakk i innsjøen like ved.

I morgon er opphaldet i Stokken over for dei blide tyskarane, og då må dei vidare. Ektemann Rüdiger må heim til jobben sin i Tyskland; der driv han eit firma innan solenergi. Fru Susanne og Niklas skal til Kyrksæterøra og vitja kjensfolk, og til Bergen for å treffa eldste sonen i familien, Tobias.

Sistnemnde byrjar i desse dagar som student på NHH, der han skal bu i år og ta ein mastergrad i økonomi. Han lir tydelegvis av den same «Noregs-infeksjonen» som resten av familien, og har alt lært seg ein god del norsk. Også Niklas på 18 år ser for seg å koma tilbake til Noreg og bu her ein lengre periode. Meir konkret kor det blir veit han ikkje, men ein ting er sikkert, det er ikkje siste gongen familien Karrasch kjem til Noreg!