3000 trillebårlass med grus. Over 1000 dugnadstimar, og mykje innsatsvilje er det som skal til for å lage ein grusveg og ein eventyrleg gapahuk.

Regnet pøser ned når eg tar turen bort til gapahuken som skal bli offisielt opna etter å ha stått der ferdig sidan i haust. Grusvegen som går mellom Sælevik skule og Fiskaneset hadde heller ikkje hatt ei feiring endå, før no.

Festen med kake, saft og kaffi vart arrangert av Dåfjorden Velforeining ved Rune Helland i front. 60 dåfjordingar møtte opp ved gapahuken for å feire. Hovudpersonane bak arbeidet, og dei som vart heidra mest, var Toralv Røen og Annar Westerheim. Det var dei som starta prosjektet våren 2007.

Ifølge Toralv så hadde dei ikkje planlagt å lage så mykje ut av det, men etter kvart ville dei gjere stien betre og betre. «Ein skulle kunna køyre barnevogner der», sa Toralv, som no endeleg kunne feire at jobben var gjort. Bente Bjelland, kultur- og informasjonssjef i Fitjar kommune, kom for å klyppe snora, som i dette tilfellet var ei grein. Toralv og Annar fekk deretter utdelt ei gåve frå kulturavdelinga i kommunen, såpe frå Fitjar Såpekokeri.

Eg fekk meg eit par ord med mannen bak det heile, Toralv Røen.
– Me fann teikningane  til ein gapahuk på nettet, og med hjelp frå frivillige og slekt fekk me reist gapahuken, sa han.

Toralv fortalde vidare om at dei hadde bygd han av lerk og at taket av gras gjorde den eineståande. Han var veldig nøgd med at det kom så mange og at det var mange som brukte stien til vanleg.

– Det er ikkje bare dåfjordingar som brukar grusvegen, men også folk frå Stord og Fitjar kjem for å sjå stien og gapahuken. Den kjem også til å halde i mange år fordi lerk ein fantastisk tresort, fortel Toralv.

Vidare fortel han om ein plan om å leggje lys langs vegen, men det er neste prosjekt. Først og fremst skal han halde vegen vedlike. Eg spurde han om det var ein ting han kunne ha gjort annleis? Han svarte med eit smil: – Då skulle eg nok ha laga han større. Plass til 20 personar var visst ikkje nok for Røen, som meinte plassen var god for bursdagar og festar.

Bente Bjelland fortalde meg at det er fantastisk med sånn innsats frå frivillige. – Eg er verkeleg imponert, smiler ho og tar seg eit stykke av kaka før ho må vidare. Alle som var med på prosjektet var glade for at det vart så mykje glede over vegen og gapahuken, og det er grunn til å tru at han kjem til å bli brukt mykje i framtida.