Mange har sagt "Det er bedre å vera på fjellet og tenkja på Gud enn å vera i kyrkja og tenkja på fjellet", men i dag når me samles til gudstenesta på fjellet er ikkje det ei problemstilling.

Slik starta sokneprest Olav Johannes Oma gudstenesta som vart feira like nedanfor Svartavatnet.

Mange hadde funne vegen opp bakkane, dei fleste på eigne bein, nokre i vogn eller på ein rygg, og nokon kom opp i bil. Det sat folk både på "galleriet", i "koret" og i kyrkja(skipet), og ifølgje presten hadde enkelte plassert seg utforbi kyrkja, men det var umogleg å få dei som først hadde satt seg godt til rettes til å flytta på seg. Lyden var god, og alle fekk med seg ei fin pinsegudstenesta. Organist for dagen var Harald Rydland på trekkspel, og ei gruppe med forsongera var med å løfta allsongen. Gudstenesta vart avslutta med postludium ved Arve Rydland, som song ein flott song  om gjetaren som henta heim den forsvunne sauen. Ellen Vestbøstad var turleiar for dei som ville ta ein flott "omveg" heim, via Beinatjødnsvarden.