Konserten med «Salomos Høysangere» og bandet «Ugler i Moseboken» i Fitjar kyrkje i går kveld vart ei fantastisk oppleving. Ikkje minst på grunn av basstemma til Jon Kaasa. – For en bass!

La meg likevel understreka med ein gong at det sanneleg var ein fryd å høyre på dei andre stemmene òg. Dei gav oss samla sett ei utruleg fin songoppleving med ditto spennvidde. Når eg likevel trekkjer fram bassen, er det fordi songkvartettar med ein botn som Jon Kaasa si basstemme er svært sjeldan vare. Me har hatt vitjing av mange fantastiske tenorar og barytonar, men ei slik uanstrengt basstemme som me høyrde i går må vere ein draum for einkvar mannskvartett å få tak i.

Kva var det så me fekk høyre?

Det starta med ein svingande instrumental før me vart tekne vidare til kjende «Swing low sweet chariot». Det var forventa, og det vart heldigvis meir av slike godsaker.

Innimellom fekk me så, noko uventa, flotte innslag av amerikansk gospel – og amerikanske og norske evangeliske songar som «Lead me, guide me», «Klippe, du som brast for meg» og «Da Jesus satte sjelen fri». Fridomsbodskapen i den siste var forsterka av ellevill songglede og små tablåmessige innslag som fungerte strålande i den settinga dei skapte. Herleg!

Midt i det heile fekk me òg ei nydeleg framføring av «Eg veit i himmerik ei borg», før det heile slutta som det begynte, med ein herleg, svingande gospel.

Rundt 120 frammøtte fekk med seg den flotte konserten.

Endå ein innartiar frå komiteen bak temakveldane i Fitjar kyrkje.

Lydmann Andreas Tislavoll gjorde ein flott jobb. 

Gløymde me bandet? Strålande av dei òg, ikkje minst av kantoren på Bømlo, Øystein Skullerud, som spelte keyboard.