Druene hos Halvard Wiik er snart modne. Foto: Kjetil Rydland.

På Tveita ser druehausten ut til å bli større enn nokon gong, opplyser ein forventningsfull Halvard Wiik.

Og me som ikkje visste at det fanst nokon som dyrkar druer i Fitjar!

Halvard Wiik med utsikt over Storavatnet gler seg til druene skal bli modne. Foto: Kjetil Rydland.

Eit raskt søk på Internett viser at druer ikkje er så eksotisk som me trudde. Det har faktisk begynt å bli vanleg å dyrka druer her til lands, men dei store avlingane er det ikkje snakk om.

Halvard Wiik fortel at årets avling ser ut til å slå alle rekordar, naturlegvis på grunn av den ekstraordinært fine sommaren. Det meste han har fått på ein sesong, er sju fulle bøtter – 70 liter – med solmodne druer. Rekorden blei sett ein fin sommar for nokre år sidan.

– Dersom me blir velsigna med mykje god sol på tampen av sesongen, vil det bli endå betre drueavling i år, trur Halvard.

Han fortel at han fekk to drueplanter av ein druedyrkar i Sætrevik på Stord for ti-tolv år sidan. Dei to plantene hans har greidd seg godt i tørken i sommar, sjølv om det ikkje er så mykje mold der dei står. Han planta dei ved sida av terrassen, og no dekkjer dei heile rekkverket. Og dersom han ikkje hadde vore flittig med saksa, hadde dei sikkert dekt til heile huset, legg Halvard til.

– Eg er ute og stussar plantene eit par gonger i månaden, seier han.

Førebels er dei fine, blå druene nokså sure på smak. Men han har god von om at dei skal vera søte og gode i slutten av september dersom det blir bra vêr. Han vonar berre at ikkje trasta får smaken på dei; det har hendt at fuglane har rasert drueklasane hans. Ein annan fiende er vepsen; me kan sjå at enkelte stader har den vore ute og stukke hol i drueskal og soge til seg godsakene.

Druebonden på Søre Tveita meiner det kan vera ein god idé for andre òg å prøva seg med druer. Han er ikkje sikker på om det er andre enn han i Fitjar enno som har kome på det.

– Dei må plantast på den mest solrike plassen på tomta, i sørvest, understrekar han. Og legg til at det er like viktig at det kjem lys på blada som på druene. Derfor er det ikkje noko poeng i å fjerna blada for at det skal koma lys til drueklasane.

Under den triste sommaren i fjor var druene sure som rips til langt ut i september. Men etter eit par dagars solskin kom det smak på dei store, gode klasane, smiler Halvard.

Det kan bli endå betre i haust, og då får Halvard oppfylt draumen sin:

– Draumen min er å liggja på ei solseng og plukka druer, som dei gamle romerske keisarane!

Freistande drueklasar like ved solsenga til Halvard Wiik. Foto: Kjetil Rydland.
Blada blir fargerike og dekorative om hausten. Foto: Kjetil Rydland.