Dersom nokon ikkje synest det er for seint å sjå bilete frå årets 17. mai, kan dei trykkje på Les-meir-knappen.

Ein regnfull føremiddag førde til at færre møtte opp i sentrum på Grunnlovsdagen. Store paraplyar, regn-kepar og jakker var til hinder for alle som nyt synet av festpynta folk med flagg eller sløyfer i rødt, kvitt og blått ein 17. mai. Det er spesielt vakkert og interessant å sjå alle dei ulike bunad-sortane som kjem til syne ein slik dag.

Vervarslinga nemnde på lettare ver om ettermiddagen, og det slo verkeleg til. Me veljer å ta med nokre glimt frå feiringa i Øvrebygda, og opplegget med ymse aktivitetar utandørs let seg gjennomføre utan regn. Men først var det høve til å sesse seg i gymsalen og nyte ein god middag med betasuppe og rundstykke. Kaffe og velsmakande heimebakst av ymse slag kunne ein og få kjøpe. Ei kort økt med song og opplesing av skuleborna stod på programmet. Leiar i Øvrebygda Vel, Rolf Petter Johansen, delte ut premiar til ivrige turgåarar som ofte set kursen mot Ospehovda eller Surefjell. Seinare hasta borna ut for å prøve styrken med hammar og spiker eller potetløp eller hesteskokasting og andre tradisjonelle leikar.

Om kvelden inviterte Øvrebygda Indremisjon til fest på bedehuset. Der vart det fullt rundt alle bord. Denne gongen kunne ein sanneleg gle seg over stor aldersspreiing i forsamlinga. Dei minste jentene hadde dokker med seg og dei fann ein lagleg leikekrok i gangen medan Ola Malvin Lomheim heldt ein svært interessant fest-tale. Born under skulealder stod fram og song med stor innleving utan at det var planlagt på førehand. Maria Koløen debuterte med solosong akkompagnert av pappa Terje. Koldtbord er tradisjon på denne festen, og då kunne ein nyte den gode maten og prate med kvarandre. Opplesing av ein gutunge si oppleving frå 17. mai-feiring på femti-talet, kalla fram latter og gode minne. Festleiar Marit antyda at det kanskje ikkje var tid til konkurranse, men tradisjonar er ikkje lette å bryte. Både ungdommar og eldre deltok med stor iver. Nokon av dei yngste var også engasjerte. Det var mektig song og fint tonefølgje på piano til slutt, då alle stemde i Gud signe vårt dyre fedreland.