Kantor Jan Overweg imponerte på det nye orgelet, og hausta velfortent applaus frå kyrkjelyden. Foto: Kjetil Rydland.

Fitjar kyrkje i orgelbrus og gledesrus

Kyrkjelyden fylte Fitjar kyrkje for å vera med på vigslinga av det nye orgelet i går, og ingen såg til å bli skuffa. 

Ein feststemt Fitjar kyrkjelyd, ordførar Wenche Tislevoll, kantor Jan Overweg og prestane Olav Oma og Fridleif Lydersen bruste om kapp med det nye orgelet under vigslingsgudstenesta i Fitjar kyrkje i går.

 


Prost Svein Arne Teodorsen gler seg tydeleg til å høyra det nye kyrkjeorgelet. Foto: Kjetil Rydland.

 

Historisk festdag i Fitjar

I fremste rekkje blant gratulantane var prost Svein Arne Teodorsen. Han ønskte kyrkjelyden til lukka med ein historisk festdag, og minte om at det er første gongen kyrkja har fått eit heilt nytt orgel. Han var sikker på at det nye orgelet vil bli eit godt fundament for salmesongen i Fitjar. Prosten minte om at song og musikk har ein naturleg plass i kyrkja, og siterte kyrkjefader Martrtin Luther på at «berre musikk kan gi ro og glede til menneskesjela».

I talen sin nytta sokneprest Olav Oma høvet til å takka alle som har hjelpt til med å føra eit langt dugnadsarbeid til endes. Han gav honnør både til Fitjar kommune og det lokale næringslivet, og ikkje minst til den store skaren av dugnadsfolk, som har gjort ein imponerande innsats. 

 
Saman med Fitjar kyrkjekor heva kantor Jan Overweg salmesongen i Fitjar kyrkje til nye høgder. Og postludiet – fire variasjonar over den kjende Luther-salmen «Vår Gud han er så fast ei borg» av Jan Zwart – fekk kyrkjelyden til å bryta ut i spontan applaus.

 
Kommentarane frå musikkunnige folk i kyrkjebenkene under og etter gudstenesta var eintydige:

– Det er ein rein og fin lyd i orgelet! 

 


Ordførar Wenche Tislevoll las teksten under vigslingsgudstenesta. Foto: Kjetil Rydland.

 

Fyller kyrkjerommet!

Blant dei mest orgelkunnige under dagens festlege samvær fann me den utflytta fitjarbuen Gunnar Hageberg. Han er utdanna lærar og organist, og har alltid vore ein orgelkjennar.

Han var full av lovord over det nye orgelet då Fitjarposten snakka med han. Og han kjenner sjølvsagt dei andre orgela som Fitjar kyrkje har hatt sida 1937. I tillegg har han vore med og bygd fleire orgel andre stader.

– Dette orgelet  fyller kyrkjerommet med varme, og løfter salmesongen! seier han.

Han minner om at det er eit stort orgel med heile 24 stemmer. Det gir ulike klangfargar, seier han. Slik vil orgelet vera med og understreka ulike tema som til dømes vemod og fest i gudstenstene utover i kyrkjeåret. 

Hageberg gler seg stort over at mange klanger frå orgelet av 1937 no er komne tilbake. Han minner om at til liks med andre instrument er orgel barn av si tid. I 1968 var me ikkje inne i ein god periode for orgelbygging, seier han. Den gongen prøvde ein å etterlikna tidlegare periodar, utan å lukkast særleg godt. 

Men det nye orgelet gler han seg stort over.

– No er me inne i ein meir romantisk periode! smiler han.

 

 

Takkar for velviljen

Dei fleste kyrkjegjengarane blei med opp til bedehuset på betasuppe og kaker, alt betalt og laga til av velvillige sponsorar i Fitjar. 

Harald Johan Sandvik heldt eit kort historisk foredrag, slik nesten berre han kan. Prost Svein Arne Teodorsen og ordførar Wenche Tislevoll helsa kyrkja og kyrkjelyden; det same gjorde orgelkonsulent Hans Jacob Tronshaug. Sokneprest Olav Oma heldt takketale, og kona hans, Elisabeth Moldestad song ein ny song som ho har skrive sjølv. 

Kyrkjeverje Harald Rydland fekk ein spesiell takk frå ordførar Wenche Tislevoll. Og frå soknerådet fekk han ein middag på Fitjar Fjordhotell i gåve, saman med kona og kantor Overweg med frue. 

Sokneprest Oma seier til Fitjarposten at han er utruleg takksam over all velviljen som folk har vist. Etter dagens kollekt og store gåver i det siste er orgelet nesten ferdig betalt. 

 
Det her vore ein fantastisk velvilje over heile fjøla, seier Oma; det har vore gøy å vera med på!

 


Hildegunn og Herman Inge Aadland fann mykje å gle seg over, og la ikkje skjul på det. Foto: Kjetil Rydland.

  


Trygve Eiken, Nils Vestbøstad og Ole Træet ser fram til betasuppe og godord på festen. Foto: Kjetil Rydland.